Nerw błędny (łac. nervus vagus, X nerw czaszkowy) jest najdłuższym nerwem czaszkowym. Należy do układu przywspółczulnego i odgrywa ważną rolę w regulacji pracy wielu narządów.
Swoją nazwę zawdzięcza „wędrującemu” przebiegowi – rozpoczyna się w pniu mózgu, przechodzi przez szyję, unerwia struktury gardła i krtani, biegnie do klatki piersiowej i jamy brzusznej.
Co unerwia nerw błędny?
Nerw błędny unerwia m.in.: mięśnie podniebienia miękkiego, mięśnie gardła, mięśnie krtani (a więc wpływa na głos), przełyk, serce, płuca i przewód pokarmowy. Ma zarówno funkcje ruchowe, czuciowe, jak i autonomiczne.
Nerw błędny a relaksacja organizmu
Nerw błędny jest głównym nerwem układu przywspółczulnego, czyli tej części układu nerwowego, która odpowiada za uspokojenie organizmu, obniżenie tętna, pogłębienie oddechu, regenerację i trawienie.
Jego prawidłowa aktywność sprzyja stanowi wyciszenia i poczuciu bezpieczeństwa, co ma ogromne znaczenie w terapii – zwłaszcza u dzieci i pacjentów neurologicznych.
Dlaczego nerw błędny interesuje logopedów?
Ponieważ nerw błędny wpływa na głos i fonację, bierze udział w procesie połykania, łączy mowę z oddechem, reguluje napięcie mięśniowe i ogólny poziom pobudzenia. To sprawia, że jego funkcjonowanie ma znaczenie w terapii m.in. dyzartrii, dysfagii, zaburzeń głosu czy nadmiernego napięcia.
Beata Szewczyk-Błeszyńska, logopeda